เริ่มต้นจากการจัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์" โดยสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ที่ทรงเล็งเห็นถึงความสำคัญของการศึกษา ซึ่งในขณะนั้นมี "สำนักงานทะเบียนและวัดผล" เป็นหน่วยงานหลักในการประสานงานการเรียนการสอน และประเมินผลการศึกษา

ได้รับการสถาปนาเป็นวิทยาลัยและเปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์" ส่งผลให้เกิด "สำนักส่งเสริมวิชาการ" ขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่ประสานงานการเรียนการสอนและงานวิชาการ โดยทำงานร่วมกับฝ่ายทะเบียนและวัดผลที่ขยายขอบเขตหน้าที่มาร่วมประสานงานด้านการเรียนการสอนร่วมด้วย

ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเป็น "สถาบันราชภัฏ" จึงได้มีการพัฒนาปรับปรุงโครงสร้างโดยรวมเอาสำนักส่งเสริมวิชาการและฝ่ายทะเบียนและวัดผลเข้าเป็นส่วนเดียวกันภายใต้ชื่อ "สำนักส่งเสริมวิชาการ"

ภายหลังจากการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏเมื่อปี พ.ศ. 2547 จึงได้มีการแบ่งส่วนราชการภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ใหม่ ส่งผลให้หน่วยงานเปลี่ยนมาใช้ชื่อเป็น "สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน" ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2548 สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน